Καθε μέλος του 6ers.gr μπορεί να γράψει, να ενημερώσει και να διαδώσει ιδέες και πληροφορίες... 
Τρίτη, 17 Μάρτιος 2009 01:05
Η Μηχανική του Περιβάλλοντος ως επιστημονικός τομέας έχει πάρει την μορφή που έχει σήμερα στα διάφορα πανεπιστήμια του κόσμου κάτω από την πίεση των σύγχρονων περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η επικρατούσα λογική είναι ότι το "Περιβάλλον" δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ειδίκευση άλλης ειδικότητας Μηχανικού, αλλά απαιτεί μια εντελώς διαφορετική θεώρηση, διαφορετική αφετηρία προβληματισμού, σε μια συστημική, διεπιστημονική, ολική αντιμετώπιση του θέματος της Ανάπτυξης, της Βιώσιμης Ανάπτυξης, όπου οι άλλες ειδικότητες Μηχανικών συμμετέχουν με συγκεκριμένο και προκαθορισμένο ρόλο, στο βαθμό που αυτό κρίνεται αναγκαίο.
Είναι μια αναγκαιότητα που την επιβάλλουν τα νέα δεδομένα, οι νέες προοπτικές: πληροφορική, βιοτεχνολογία, βιώσιμη ανάπτυξη, περιβαλλοντική ηθική, ενεργειακή "κρίση", κλπ.
Σύμφωνα με το ιδρυτικό Π.Δ, 365/93, στους διπλωματούχους του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος μπορούν να ανατίθενται:- Η διοίκηση και στελέχωση υπηρεσιών του Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, καθώς και Διεθνών Οργανισμών, που σχετίζονται με σχεδιασμό και εφαρμογή προγραμμάτων προστασίας, ανάπτυξης και εν γένει διαχείρισης του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και την παραγωγή δημοσίων και ιδιωτικών τεχνικών και βιομηχανικών έργων που αφορούν στο περιβάλλον.
- Η εκπόνηση και/ή ο έλεγχος μελετών διαχείρισης και προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς και μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τεχνικά ή άλλα έργα, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.
- Εκπαιδευτικά και συμβουλευτικά καθήκοντα σε θέματα περιβάλλοντος στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση του Δημοσίου ή του Ιδιωτικού Τομέα.
Τα συμπεράσματα της Διεθνούς Διάσκεψης του Ρίο (1992), κυρίως ως προς τις έννοιες και τη φιλοσοφία της Βιώσιμης ή Αειφόρου Ανάπτυξης (Sustainable Development), καθιστούν τη Μηχανική Περιβάλλοντος ένα αναγκαίο επιστημονικό κλάδο για την ευημερία της ανθρωπότητας, ένα προϊόν της διαμορφωμένης νέας νοοτροπίας ως προς τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Ο Μηχανικός Περιβάλλοντος καλείται να αναγνωρίσει, να μελετήσει και να επιλύσει προβλήματα που εμπλέκουν πλήθος τεχνικών, κοινωνικών, οικολογικών και οικονομικών παραγόντων, όπου σημασία έχει ολοκληρωμένη θεώρηση και αντιμετώπιση.
Τα αντικείμενα επαγγελματικής ενασχόλησης του Μηχανικού Περιβάλλοντος μπορεί να περιλαμβάνουν και τα ακόλουθα:
- Μελέτες-έρευνες ρύπανσης που αφορούν στον αέρα, το νερό ή το έδαφος.
- Μελέτες αποκατάστασης περιοχών που έχουν ρυπανθεί ή χρειάζονται αλλαγή χρήσης (π,χ, εγκαταλειμμένα λατομεία, βιομηχανικές εγκαταστάσεις), Μελέτες Συστημάτων Αντιρρυπαντικής Τεχνολογίας.
- Εγκαταστάσεις καθαρισμού αποβλήτων (βιομηχανιών, βιοτεχνιών, κτιριακών συγκροτημάτων, πόλεων).
- Μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων έργων και δραστηριοτήτων (δημόσια έργα, απόβλητα, απορρίμματα, κτίρια, βιομηχανικές μονάδες), Σύμβουλοι Περιβαλλοντικής Πολιτικής (Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, Δημόσιος Τομέας, Οργανισμοί Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, Ένοπλες Δυνάμεις, Εκκλησία, κλπ.).
- Περιβαλλοντικοί Έλεγχοι Βιομηχανικών Προϊόντων.
- Εποπτεία Εφαρμογής Διατάξεων Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας και Προδιαγραφών Περιβαλλοντικής Συμβατότητας Έργων και Εγκαταστάσεων, Μελέτες-Έρευνες Διαχείρισης και Προστασίας περιβαλλοντικά ευαίσθητων ή ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος και αισθητικού κάλλους περιοχών. Μελέτες Διαχείρισης Στερεών Απορριμμάτων (συλλογή, ανακύκλωση, μεταφορά, υγειονομική ταφή).
- Στελέχη εργοληπτικών εταιριών Η' τάξεως, όπου από τη νομοθεσία υποχρεούνται να χρησιμοποιούν "Μηχανικούς εξειδικευμένους σε θέματα περιβάλλοντος" (Π.Δ, 368/2-12-1994).