Σάββατο, 06 Ιούνιος 2009 23:03
Ανάμεσα στα πιο καινοτόμα και αξιοσημείωτα “πράσινα σχέδια” είναι εκείνα που μετατρέπουν και αναβαθμίζουν υφιστάμενες δομές, όπως οι ουρανοξύστες, σε βιώσιμα κτίρια ως προς την σύνθεση τους και οικολογικά ως προς τη λειτουργία τους. Η Zuidkas αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας προσπάθειας.
Η Zuidkas, ένα πειραματικό έργο που ανατέθηκε από την κυβέρνηση της Ολλανδίας, προκαλεί τους αρχιτέκτονες να εφαρμόσουν καινοτόμες λύσεις σε ένα φανταστικό κτίριο γραφείων συνολικής επιφάνειας άνω των 11.000 τμ. Ο κύριος στόχος του Zuidkas project είναι να επιτευχθεί η υψηλότερη δυνατή βαθμολογία ως προς την εκπλήρωση των περιβαλλοντικών στόχων.
Ο αρχιτέκτονας Paul de Ruiter και η ομάδα του επικεντρώθηκαν σε εννέα πτυχές της αειφορίας, οι οποίες κυμαίνονται από τη μείωση του άνθρακα έως και την εξοικονόμηση ενέργειας. Έχοντας αυτά τα στοιχεία υπόψιν, ο Paul de Ruiter δημιούργησε ένα είδος πόλης-μινιατούρας που θα λειτουργεί μέσα σε ένα κτίριο.
Ο βασικός σχεδιασμός του στηρίζεται στο οικοσύστημα της ταράτσας του κτιρίου, το οποίο χρησιμοποιείται για να διατηρήσει και να εμπλουτίσει τα γραφεία, τα διαμερίσματα, το σχολείο και τα εστιατόρια του κτιρίου καθώς και το πάρκο, την ηλεκτρική εγκατάσταση βιοαερίου και τα εμπορικά καταστήματα. Οι οικιστικές μονάδες είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να χρησιμοποιούν την ενέργεια κατά το πρωί και το βράδυ, ενώ οι χώροι γραφείων μπορούν να επωφεληθούν από σταθερή παροχή ενέργειας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο στόχος είναι να διατηρηθεί η ενεργειακή απόδοση σε ολόκληρο το κτίριο και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της ημέρας, επιτυχαίνοντας με αυτόν τον τρόπο την πιο αποτελεσματική χρήση της ενέργειας με παράλληλη μείωση των αποβλήτων.
Το κτίριο θα καλύπτεται από ένα γυάλινο κέλυφος που έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί ως προστασία κατά της θερμότητας και του κρύου. Επιπλέον, τα φυτικά απόβλητα που προέρχονται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και από την αποχέτευση του κτιρίου θα πρέπει να συλλέγονται και να αποστέλλονται σε εγκαταστάσεις του κτιρίου που θα τα μετατρέπουν σε βιοαέριο, το οποίο στη συνέχεια θα θερμαίνει το νερό της βρύσης και το κτίριο.
Στην Zuidkas, ο Paul de Ruiter κατάφερε να αποδείξει ότι οι πράσινες κτιριακές προσδοκίες μπορούν να είναι κάτι παραπάνω από ουτοπικές έννοιες.















