Πεθαίνω για σένα

Δευτέρα, 09 Φεβρουάριος 2009 23:43 Συντάχθηκε απο τον/την Christos

Μια κωμωδία βασισμένη στο πολύ επιτυχημένο θεατρικό έργο "Μαμά μη Τρέχεις" της Ελένης Ράντου, που διήνυσε 3 θεατρικές σεζόν (2002-2005) και έκανε ρεκόρ εισιτηρίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Μια "τυπική" ελληνική οικογένεια μπλέκεται στα δίχτυα του έρωτα. Ένα ερωτικό τρίγωνο, ίσως και... τετράγωνο, αναστατώνει τα μέλη μιας οικογένειας με προβλήματα επικοινωνίας που κανένα "οικογενειακό... πακέτο" δε μπορεί να λύσει. Μητέρα,πρώην χορεύτρια, που διδάσκει ταγκό σε σχολή χορού και ο έφηβος γιος της που ψάχνει την ερωτική του ταυτότητα θα αποτελέσουν τις δυο πλευρές ενός τριγώνου! Πατέρας τροχονόμος με έφεση στη στιχουργική βρίσκει την πηγή της έμπνευσής του στον αντίζηλό του και εραστή της γυναίκας του, θα αποτελέσουν τις άλλες δύο πλευρές του... τετραγώνου! Και μια γιαγιά κουφή που ζει αγκαλιά με το κινητό της, είναι ίσως η μόνη που ακούει τη μπόρα που έρχεται. Όλοι μπλέκονται σε μια ιστορία δολοφονικής αγάπης και τρυφερού μίσους. Το κομφούζιο κορυφώνεται μ' έναν απροσδόκητο θάνατο. Ή μήπως φόνο;Τ

ραβώντας παράλληλους με το τραγικωμικό σύμπαν ενός «Αmerican Βeauty», η κινηματογραφική μεταφορά της θεατρικής επιτυχίας «Μαμά Μην Τρέχεις» της Ελένης Ράντου ξεκινά κι αυτή με μια μετά θάνατον αφήγηση, στοχεύοντας στην πικρή σάτιρα οικογενειακών ηθών. Δεν τα καταφέρνει πάντα, καθώς δεν είναι σίγουρη πώς να προσεγγίσει τους περιφερειακούς χαρακτήρες, ιδίως τον λαϊκών ευαισθησιών σύζυγο ο οποίος δεν διαθέτει κανένα λυτρωτικό στοιχείο.

Η ταινία γενικώς μοιάζει να μην εμπιστεύεται το κοινό, ξεπέφτοντας συχνά στη λύση του εύκολου αστείου, ενώ ακολουθώντας μια προβλέψιμη σκηνή (άνευρα χορογραφημένης) κορύφωσης, το δράμα έρχεται σε λύση με όλους τους χαρακτήρες να περιμένουν τη σειρά τους για να εξηγήσουν ο ένας στον άλλον τις συναισθηματικές τους διαδρομές. Ταυτόχρονα, η δράση καταλήγει να επικεντρώνεται γύρω από το πρόσωπο του καθηγητάκου, ο οποίος δεν αποτελεί ούτε καν υποψία ολοκληρωμένου χαρακτήρα. Σε αυτόν βλέπουμε μόνο όσες ανάγκες τους προβάλλουν πάνω του τα μέλη της οικογένειας (η παγιδευμένη σύζυγος μια απόδραση, ο σεξουαλικά αβέβαιος γιος μια απάντηση)-πράγμα όχι απαραιτήτως κακό αν η ταινία δεν ανήγαγε τον συγκεκριμένο ήρωα σε κέντρο της, ως αφηγητή και σημείο εισαγωγής (άρα και ταύτισης) του θεατή στο σύμπαν του φιλμ.

Το εγχείρημα διαθέτει καρδιά και αποτελεί άκρως ειλικρινές προσωπικό σχέδιο μιας παθιασμένης Ράντου. Δυστυχώς, όμως, σκοντάφτει στην άτσαλη σκηνοθεσία και την αναποφασιστικότητα του ίδιου της του σεναρίου.

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!