Άποψη - Blog στους 6ers.gr

Ακόμα μια φοιτητική συνέλευση έλαβε χώρα. Τι παρακολουθήσαμε σήμερα; Μια φοβερή διαμάχη μεταξύ των παρατάξεων με εποικοδομητικό διάλογο, ελευθερία έκφρασης απόψεων χωρίς κανείς να φωνάζει ατάκες του τύπου “Σκάσε ρε μαλάκα”. Το αποτέλεσμα; Ω τι έκπληξη! Η ΠΑΣΠ υπερψηφίστηκε! Τώρα βέβαια δεν κόβω το κεφάλι μου ότι οι μισοί που παραβρέθηκαν στην συνέλευση θυμούνται ποιο ήταν το πλαίσιο της. Όχι ότι είμαι καλύτερη ή πιο προσεχτική, απλά κάποιος μου το είπε. Την Πέμπτη που γίνεται πορεία θα γίνει αναστολή των μαθημάτων. Όχι φοιτητική πορεία, μην νομίζετε κάτι τέτοιο. Καμία παράταξη δεν κατέβασε πλαίσιο που να προβλέπει κάτι τέτοιο αν και, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε. Τι άλλο να πω για την συνέλευση; Ήταν το κλασσικό χάος που με το ζόρι άκουγες τον εκφωνητή, η κάθε παράταξη χειροκροτούσε αυστηρά ΜΟΝΟ τον δικό της εκπρόσωπο, λες και όλοι οι υπόλοιποι δεν έλεγαν τίποτα αξιόλογο αν και όλοι κινήθηκαν στα ίδια πλαίσια. Απλά έκραζαν διαφορετικά άτομα. Η ΠΑΣΠ προσπαθούσε να πείσει και τον εαυτό της ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ, αν και ένα μέλος της που μίλησε και καλά ως ελεύθερος ομιλητής μία αποκαλούσε τον εαυτό του ΠΑΣΠ μία ΠΑΣΟΚ. Τι να σας πω ρε παιδιά, αν όντως δεν είστε ΠΑΣΟΚ είναι τιμή σας, αλλά αποφασίστε! Η ΔΑΠ έλεγε κάτι ακαταλόγιστα, αλλά οι ίδιοι οι ΔΑΠίτες έκαναν τόσο θόρυβο που δεν μπορούσα να ακούσω. Μόλις τελείωσε ο εκπρόσωπός τους σηκώθηκαν και εφυγάν. Έκαναν την εμφάνιση τους και αποχώρησαν για να κάνουν αίσθηση. Η ΜΑΣ, κατά κόσμο ΠΚΣ, έκραξε τους πάντες και τα πάντα κλασσικά, η ΑΡΕΝ και ο Σύλλογος Κυπρίων (σόρι δεν θυμάμαι τα αρχικά τους) πέρασαν σχετικά απαρατήρητοι και τα ΕΑΑΚ που κινήθηκαν στα ίδια πλαίσια με τους υπόλοιπους, ανέφεραν κάποια οικονομικά στοιχεία, έκραξαν λίγο και δεν θυμάμαι τι άλλο γιατί εκείνη τη στιγμή δεν παρακολουθούσα ιδιαίτερα. Υπάρχουν και οι ελεύθεροι ομιλητές, που μόνο ελεύθεροι δεν ήταν! Ήταν άτομα από τα κόμματα που απλά αναδιατύπωναν τις θέσεις των κομμάτων τους. Ούπς! Μου ξέφυγε. Παρατάξεων τους! Γενικά, η συνέλευση ήταν μια αποτυχία. Οι παρατάξεις μου θύμιζαν τις χειρότερες κατίνες που έθαβαν η μία την άλλη χωρίς να φτάνουν ποτέ, σχεδόν ποτέ για να μην είμαι απόλυτη, στην ουσία των πραγμάτων. Παιδιά, σόρι! Εδώ υπάρχει πρόβλημα και δεν μας νοιάζουν οι διαφορές σας! Υποτίθεται ότι είστε εκπρόσωποί μας! Το να πλακώνεστε μεταξύ σας δεν είναι λύση. Να μη το ξεχάσω! Σήμερα σε πολιτικό θέμα αναφέρθηκαν οι λέξεις: ραδιενεργά ισότοπα και αμοιβάδα! Και όχι για να αναπτυχθεί κάποιο επιστημονικό θέμα στα πλαίσια της πολιτικής ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Χρησιμοποιήθηκαν ως παρομοίωση! Και το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η σελίδα του βιβλίου της γ λυκείου που αναφερόταν στον λαϊκισμό! Ρε φίλε, δεν είναι το χωριό σου εδώ, έχουμε κριτική ικανότητα και καταλαβαίνουμε πέντε πράγματα! Κόψτε τις μαλακίες και αρχίστε να φέρεστε σαν άνθρωποι που απευθύνονται σε νοήμονες ανθρώπους! Αν δεν μπορείτε να μας εκπροσωπήσετε, και αναφέρομαι σε όλες τις παρατάξεις, όπως πρέπει απλά μην το κάνετε! Και έχω σιχαθεί τα γνωστά τηλέφωνα του τύπου “Έλα ρε που είσαι; Έλα να ψηφίσεις την τάδε παράταξη”. Αγόρι μου γλυκό (λέμε τώρα ένα παράδειγμα) το ότι εσύ τώρα ήρθες επειδή βαριόσουν να έρθεις νωρίτερα και να ακούσεις πέντε πράγματα δεν σημαίνει ότι εγώ δεν είμαι εκεί! Και αν ψηφίσω, θα ψηφίσω ό,τι εγώ γουστάρω όχι τη μαλακία που μου λες εσύ! Γενικά, οι παρατάξεις ξεφτιλίζουν έννοιες όπως αριστερά, δημοκρατία, σοσιαλισμός. Αυτό που κάνετε γλυκές μου παρατάξεις δεν είναι αγώνας, μην ξεγελιέστε! Δεν είναι αγώνας να τα πίνεις κάθε βράδυ! Δεν είναι αγώνας να τα ξύνεις μέχρι να έρθει η συνέλευση και να ανέβεις στο “βάθρο”! Δεν είναι αγώνας να γνωρίζεις κόσμο και να το παίζεις φίλος για να φέρεις νέα άτομα στην παράταξη, δεν είναι αγώνας να μοιράζεις χαρτιά κάθε τρεις και λίγο ή το περιοδικό του κόμματος σου! Δεν είναι αγώνα να οργανώνεις εκδρομές! Αν θέλετε να μάθετε τι είναι αγώνας διαβάστε ιστορία! Μην πάτε μακρυά! Διαβάστε την ελληνική ιστορία! Και επειδή κάπου πρέπει να σταματήσω,θα κλείσω κάπως έτσι. Ελπίζω κάποια στιγμή ότι όλα θα αλλάξουν. Ότι οι άνθρωποι θα αρχίσουν να σκέφτονται τα κοινά τους σημεία και όχι τις διαφορές τους. Ότι οι παρατάξεις θα καθοδηγούν τους φοιτητές χωρίς να τους διασπάνε. Ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει.

Ακόμα μια φοιτητική συνέλευση έλαβε χώρα. Τι παρακολουθήσαμε σήμερα; Μια φοβερή διαμάχη μεταξύ των παρατάξεων με εποικοδομητικό διάλογο, ελευθερία έκφρασης απόψεων χωρίς κανείς να φωνάζει ατάκες του τύπου “Σκάσε ρε μαλάκα”. Το αποτέλεσμα; Ω τι έκπληξη! Η ΠΑΣΠ υπερψηφίστηκε! Τώρα βέβαια δεν κόβω το κεφάλι μου ότι οι μισοί που παραβρέθηκαν στην συνέλευση θυμούνται ποιο ήταν το πλαίσιο της. Όχι ότι είμαι καλύτερη ή πιο προσεχτική, απλά κάποιος μου το είπε. Την Πέμπτη που γίνεται πορεία θα γίνει αναστολή των μαθημάτων. Όχι φοιτητική πορεία, μην νομίζετε κάτι τέτοιο. Καμία παράταξη δεν κατέβασε πλαίσιο που να προβλέπει κάτι τέτοιο αν και, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε. Τι άλλο να πω για την συνέλευση; Ήταν το κλασσικό χάος που με το ζόρι άκουγες τον εκφωνητή, η κάθε παράταξη χειροκροτούσε αυστηρά ΜΟΝΟ τον δικό της εκπρόσωπο, λες και όλοι οι υπόλοιποι δεν έλεγαν τίποτα αξιόλογο αν και όλοι κινήθηκαν στα ίδια πλαίσια. Απλά έκραζαν διαφορετικά άτομα. Η ΠΑΣΠ προσπαθούσε να πείσει και τον εαυτό της ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ, αν και ένα μέλος της που μίλησε και καλά ως ελεύθερος ομιλητής μία αποκαλούσε τον εαυτό του ΠΑΣΠ μία ΠΑΣΟΚ. Τι να σας πω ρε παιδιά, αν όντως δεν είστε ΠΑΣΟΚ είναι τιμή σας, αλλά αποφασίστε! Η ΔΑΠ έλεγε κάτι ακαταλόγιστα, αλλά οι ίδιοι οι ΔΑΠίτες έκαναν τόσο θόρυβο που δεν μπορούσα να ακούσω. Μόλις τελείωσε ο εκπρόσωπός τους σηκώθηκαν και εφυγάν. Έκαναν την εμφάνιση τους και αποχώρησαν για να κάνουν αίσθηση. Η ΜΑΣ, κατά κόσμο ΠΚΣ, έκραξε τους πάντες και τα πάντα κλασσικά, η ΑΡΕΝ και ο Σύλλογος Κυπρίων (σόρι δεν θυμάμαι τα αρχικά τους) πέρασαν σχετικά απαρατήρητοι και τα ΕΑΑΚ που κινήθηκαν στα ίδια πλαίσια με τους υπόλοιπους, ανέφεραν κάποια οικονομικά στοιχεία, έκραξαν λίγο και δεν θυμάμαι τι άλλο γιατί εκείνη τη στιγμή δεν παρακολουθούσα ιδιαίτερα. Υπάρχουν και οι ελεύθεροι ομιλητές, που μόνο ελεύθεροι δεν ήταν! Ήταν άτομα από τα κόμματα που απλά αναδιατύπωναν τις θέσεις των κομμάτων τους. Ούπς! Μου ξέφυγε. Παρατάξεων τους! Γενικά, η συνέλευση ήταν μια αποτυχία. Οι παρατάξεις μου θύμιζαν τις χειρότερες κατίνες που έθαβαν η μία την άλλη χωρίς να φτάνουν ποτέ, σχεδόν ποτέ για να μην είμαι απόλυτη, στην ουσία των πραγμάτων. Παιδιά, σόρι! Εδώ υπάρχει πρόβλημα και δεν μας νοιάζουν οι διαφορές σας! Υποτίθεται ότι είστε εκπρόσωποί μας! Το να πλακώνεστε μεταξύ σας δεν είναι λύση. Να μη το ξεχάσω! Σήμερα σε πολιτικό θέμα αναφέρθηκαν οι λέξεις: ραδιενεργά ισότοπα και αμοιβάδα! Και όχι για να αναπτυχθεί κάποιο επιστημονικό θέμα στα πλαίσια της πολιτικής ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Χρησιμοποιήθηκαν ως παρομοίωση! Και το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η σελίδα του βιβλίου της γ λυκείου που αναφερόταν στον λαϊκισμό! Ρε φίλε, δεν είναι το χωριό σου εδώ, έχουμε κριτική ικανότητα και καταλαβαίνουμε πέντε πράγματα! Κόψτε τις μαλακίες και αρχίστε να φέρεστε σαν άνθρωποι που απευθύνονται σε νοήμονες ανθρώπους! Αν δεν μπορείτε να μας εκπροσωπήσετε, και αναφέρομαι σε όλες τις παρατάξεις, όπως πρέπει απλά μην το κάνετε! Και έχω σιχαθεί τα γνωστά τηλέφωνα του τύπου “Έλα ρε που είσαι; Έλα να ψηφίσεις την τάδε παράταξη”. Αγόρι μου γλυκό (λέμε τώρα ένα παράδειγμα) το ότι εσύ τώρα ήρθες επειδή βαριόσουν να έρθεις νωρίτερα και να ακούσεις πέντε πράγματα δεν σημαίνει ότι εγώ δεν είμαι εκεί! Και αν ψηφίσω, θα ψηφίσω ό,τι εγώ γουστάρω όχι τη μαλακία που μου λες εσύ! Γενικά, οι παρατάξεις ξεφτιλίζουν έννοιες όπως αριστερά, δημοκρατία, σοσιαλισμός. Αυτό που κάνετε γλυκές μου παρατάξεις δεν είναι αγώνας, μην ξεγελιέστε! Δεν είναι αγώνας να τα πίνεις κάθε βράδυ! Δεν είναι αγώνας να τα ξύνεις μέχρι να έρθει η συνέλευση και να ανέβεις στο “βάθρο”! Δεν είναι αγώνας να γνωρίζεις κόσμο και να το παίζεις φίλος για να φέρεις νέα άτομα στην παράταξη, δεν είναι αγώνας να μοιράζεις χαρτιά κάθε τρεις και λίγο ή το περιοδικό του κόμματος σου! Δεν είναι αγώνα να οργανώνεις εκδρομές! Αν θέλετε να μάθετε τι είναι αγώνας διαβάστε ιστορία! Μην πάτε μακρυά! Διαβάστε την ελληνική ιστορία! Και επειδή κάπου πρέπει να σταματήσω,θα κλείσω κάπως έτσι. Ελπίζω κάποια στιγμή ότι όλα θα αλλάξουν. Ότι οι άνθρωποι θα αρχίσουν να σκέφτονται τα κοινά τους σημεία και όχι τις διαφορές τους. Ότι οι παρατάξεις θα καθοδηγούν τους φοιτητές χωρίς να τους διασπάνε. Ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει.

---